Aan een 53-jarige inwoonster van Stadskanaal in de zogeheten gifmoord is in hoger beroep geen tbs opgelegd. Het gerechtshof in Leeuwarden veroordeelde onze cliënte tot 20 jaren gevangenisstraf. Het hof achtte bewezen dat cliënte zich schuldig had gemaakt aan moord op haar moeder in 2006 en poging tot moord op haar echtgenoot in 2006. Cliënte zou aan de slachtoffers ongemerkt medicijnen (bloedverdunners) hebben toegediend. Daarnaast is cliënte veroordeeld voor mishandeling van haar moeder in de jaren 1994 – 1996, door haar meermalen slaapmiddelen toe te dienen.
Onze cliënte wordt verdedigd door mr. Tjalling van der Goot.
De rechtbank in Groningen had cliënte eerder veroordeeld tot 12 jaren en tbs met dwangverpleging. Het gerechtshof ziet echter af van tbs. Ondanks het feit dat de deskundigen het risico op herhaling als verhoogd inschatten, oordeelt het gerechtshof dat een behandeling een zeer lange weg zou worden. Daarnaast oordeelt het hof – kortweg – dat de kern van de problematiek is gelegen in de moeizame relatie met haar moeder en echtgenoot. Nu cliënte thans geen relatie heeft, en stelt geen nieuwe relatie te willen, moet volgens het hof het recidivegevaar worden gerelativeerd. Het hof legt geen tbs op maar een tijdelijke gevangenisstraf voor de duur van 20 jaren.
De verdediging is tevreden met de uitspraak. Zij heeft ter terechtzitting immers uitvoerig bepleit om geen tbs op te leggen. Het gerechtshof heeft op dit punt de verdediging dus gevolgd.
Voor cliënte betekent dit dat haar detentie eindig is. Onder de huidige wetgeving komt een veroordeelde na ommekomst van 2/3 van de straf op vrije voeten. In het geval van cliënte zal dit dus in 2019 zijn. Een eventuele tbs-behandeling zou volgens de deskundigen erg lang duren. Bovendien zou er een gerede kans bestaan dat cliënte zou worden geplaatst op een long stay afdeling. Long stay betekent in de praktijk een – verkapt – levenslang.
Klik hier voor de volledige uitspraak.
