De politierechter in Groningen heeft op 13 februari 2008 een 36-jarige inwoner van Groningen veroordeeld wegens het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel door schuld. Onze cliënt speelde als voetballer bij vv Glimmen. Hij had tijdens de voetbalwedstrijd Veendam 1894 2 tegen vv Glimmen 2 op 10 maart 2007 een actie gemaakt waarbij een tegenstander werd geraakt. De tegenstander liep een dubbele beenbreuk in het onderbeen op. Klik hier voor de volledige uitspraak.
Onze cliënt is bijgestaan door diens raadsman mr. Tjalling van der Goot.
Onze cliënt is door de scheidsrechter met een rode kaart het veld uit gestuurd. Volgens cliënt was het een ongelukkige actie, een ongeluk.
De rechter heeft cliënt weliswaar vrijgesproken van opzet, doch bewezen verklaard dat sprake was van “grof en risicovol spelgedrag”. Volgens de rechtbank blijkt uit het feit dat de actie is bestraft met een rode kaart dat de gedraging als een zware overtreding moet worden aangemerkt. Omdat naar aanleiding van de actie de aangever op het been is geraakt, beide spelers op de grond terecht zijn gekomen en door beide spelers een knap is gehoord, kan het volgens de rechtbank niet anders zijn dan dat cliënt de sliding met kracht en met geheven been heeft ingezet.
Aan cliënt is een geldboete van € 750 opgelegd.
Het oordeel van de rechtbank kan grote gevolgen hebben. Immers, redengevend voor de vraag of sprake is van strafrechtelijk verwijtbaar handelen is volgens de rechtbank met name het feit dat de overtreding met een rode kaart is bestraft. Volgens de verdediging wordt daarmee een te grote waarde toegekend aan de rol van de (amateur en/of club)scheidsrechter, die in feite niet beter of meer kan waarnemen dan andere getuigen. Immers, een rode kaart behoeft niet altijd terecht te zijn geweest. Maar los hiervan impliceert een rode kaart niet meer dan dat spelregels niet zijn nageleefd, een rode kaart sluit het feit dat het een ongeluk is geweest geenszins uit. De scheidsrechter had tegenover de politie verklaard dat een tackel van achteren altijd direct rood betekent. Voetbal is en blijft (gelukkig) een fysieke sport, waarbij lichamelijk contact geoorloofd is. Blessures zijn (helaas) inherent aan het spel.
De rechtbank heeft vastgesteld dat het slachtoffer na de actie, die met een rode kaart is bestraft, is geraakt op zijn onderbeen. Volgens de rechtbank is “hieruit” af te leiden dat de sliding met grote kracht en met zijn been geheven is ingezet. Naar de mening van de verdediging is dit onjuist, omdat de aard van de gevolgen niets behoeft te zeggen over de aard van de daaraan voorgegane handeling. Met andere woorden, ook een ongelukkige actie kan grote fysieke gevolgen hebben.
Deze uitspraak betekent in de praktijk dat een actie in het veld die met een (rode) kaart wordt bestraft en waarbij sprake is van letsel een strafbaar feit oplevert. Dat kan en mag niet de bedoeling zijn. Een ongelukkige actie, een onvoorzichtige sliding, een te laat ingezette tackle, een stevig kopduel, het zijn acties die passen bij het voetbalspel. Het zijn tevens acties die risico´s meebrengen. Spelers weten dat. Uit het jaarverslag van de KNVB 2006/2007 blijkt dat in het amateurvoetbal het afgelopen seizoen ruim 19.762 maal een rode kaart is uitgedeeld. In hoeveel gevallen daarbij sprake is geweest van (ernstig) letsel is niet bekend. Feit is dat strafvervolging van acties in het voetbalveld tot dusver een zeer grote uitzondering was.
De uitspraak van de rechtbank betekent naar onze mening dat het voetbal een gevoelige tik is toegebracht. Elke speler die een ongelukkige actie begaat en daarvoor de regels van het spel overtreedt, heeft in beginsel schuld aan het gevolg. Indien zwaar lichamelijk letsel (denk aan een beenbreuk) het gevolg is, kan strafvervolging worden ingesteld.
Er zullen weinig voetballers zijn die met deze uitspraak nog vol een duel willen en durven aangaan.
