Op donderdag 1 februari 2007 heeft de kantonrechter in Emmen een 49-jarige inwoner van Borger vrijgesproken van een snelheidsovertreding. De uitspraak heeft mogelijk grote gevolgen voor overige snelheidsmetingen.
Onze cliënt wordt bijgestaan door mr. Tjalling van der Goot.
Cliënt werd verweten in november 2006 151 km/u te hebben gereden op de Rijksweg N34 nabij Erm. Op die weg is ter plaatse 100 km/u toegestaan. Cliënt zou dus 51 km/u te hard hebben gereden. De snelheidsmeting was gedaan door middel van de lasergun (Ultra Lyte).
Voor een betrouwbare meting door middel van de ´lasergun` is noodzakelijk dat een meethoek bekend is. De hoek wordt gevormd door enerzijds de lijn van de lasergun tot de rijlijn en anderzijds de afstand van de lasergun naar het voertuig. De verhouding tussen beide gemeten afstanden moet in een minimale verhouding van 1:10 staan. Dit houdt in dat indien de afstand tot de rijlijn bijv. 15 meter is, de afstand tot het voertuig minimaal het tienvoudige, dus 150 meter, moet zijn.
In de Aanwijzing snelheidsoverschrijdingen en snelheidsbegrenzers d.d. 1 oktober 2006 van het OM is imperatief voorgeschreven dat het proces-verbaal vermeldt op welke afstand het voertuig is gemeten en wat de afstand tot de rijlijn is geweest. Op de zogeheten combibon (i.e. de ter plaatse uitgeschreven bon) had de politie ingevuld dat het voertuig was gemeten op een afstand van ruim 400 meter. Bovendien had de politie op ambtseed in het proces-verbaal gerelateerd dat voldaan was aan de 1:10 verhouding.
Het proces-verbaal vermeldde aldus weliswaar de afstand tot het voertuig én de 1:10 verhouding, doch niet de afstand tot de rijlijn.
De rechter sprak onze cliënt naar aanleiding van het pleidooi van de verdediging vrij. Juist omdat een meting door middel van de lasergun niet objectief toetsbaar is (er is geen uitdraai, geen foto, geen film of afdruk) moeten volgens de rechter hoge eisen worden gesteld aan de verklaringen van politieagenten. Indien de politie stelt dat voldaan is aan de 1:10 verhouding is dat niet voldoende; de politie zal moeten verklaren waarom aan deze verhouding is voldaan. Indien de afstand tot de rijlijn niet is gemeten en in het proces-verbaal is beschreven, kan niet worden gecontroleerd of daadwerkelijk aan de 1:10 verhouding is voldaan. Volgens de rechter is de plicht tot het vermelden van de afstand tot de rijlijn in de Aanwijzing van het OM opgenomen om een zorgvuldige meting te garanderen.
Nu de afstand tot de rijlijn niet was vermeld, kon het opgemaakte proces-verbaal volgens de rechter niet meewerken voor het bewijs. Nu het verder geen bewijsmateriaal was, sprak de rechter onze cliënt vrij.
De rechter verwierp daarmee de stelling van het Openbaar Ministerie. De officier van justitie stelde nl. dat niet getwijfeld behoefde te worden aan een op ambtseed opgemaakt proces-verbaal. Voldoende zou volgens het OM moeten zijn dat de politie stelt dat voldaan is is aan een meting conform de 1:10 verhouding. Dat de afstand tot de rijlijn niet is vermeld, zou geen consequenties mogen hebben, volgens de officier. Bovendien stelde de officier van justitie de processen-verbaal “op deze wijze in Drenthe worden opgemaakt”.
De uitspraak heeft mogelijk grote gevolgen voor de opsporing van snelheidsoverschrijdingen. Immers, het OM stelde ter zitting dat in Drenthe de snelheid wordt gemeten zonder de afstand tot de rijlijn te vermelden. In de visie van de kantonrechter leidt dit tot een vrijspraak. De rechter keurt daarmee de door de politie gehanteerde wijze van meten en de manier van verbaliseren af. Wellicht dat dit probleem ook in andere delen van het land speelt.
De officier van justitie heeft inmiddels hoger beroep ingesteld. Dat hoger beroep dient ten overstaan van het gerechtshof in Leeuwarden. Een zittingsdatum is nog niet bekend.
Op 1 december 2006 sprak de kantonrechter in Sneek een andere cliënt van ons kantoor om dezelfde reden vrij. In die kwestie relateerde de verbalisant dat hij zich de afstand tot de rijlijn niet meer kon herinneren. In die zaak is door het OM eveneens hoger beroep ingesteld.
